بهرام صادقی (۱۳۱۵–۱۳۶۳) نویسنده و داستاننویس ایرانی بود که از چهرههای شاخص داستاننویسی مدرن ایران به شمار میرود. او با نثری دقیق، طنزی تلخ و نگاهی انتقادی به زندگی روزمره و روابط انسانی، جایگاه ویژهای در ادبیات معاصر ایران پیدا کرد. آثارش اغلب به تناقضهای زندگی انسان، تنهایی و آشفتگیهای اجتماعی میپردازند.
از آثار شناختهشدهی او میتوان به داستان بلند «ملکوت» و مجموعهداستان «سنگر و قمقمههای خالی» اشاره کرد.