بستن
افلاطون فیلسوف یونان باستان و یکی از تأثیرگذارترین متفکران تاریخ است. او در جوانی شاگرد سقراط بود و بعدها در آتن مدرسه‌ای به نام «آکادمی» تأسیس کرد. ارسطو، برجسته‌ترین شاگرد او، حدود بیست سال در این مدرسه درس خواند و بعدها خودش به فیلسوفی بزرگ تبدیل شد. افلاطون آثارش را به شکل گفت‌وگو نوشت و سقراط را در بیشتر آن‌ها شخصیت اصلی قرار داد؛ به همین دلیل آثارش حال‌وهوای یک بحث زنده و پویای فلسفی دارند.
«جمهور» شناخته‌شده‌ترین اثر اوست که در آن درباره عدالت، سیاست و جامعه آرمانی بحث می‌کند. تمثیل معروف غار نیز در همین کتاب آمده است؛ انسان‌هایی که از کودکی در غاری زنجیر شده‌اند و سایه‌های روی دیوار را تمام واقعیت می‌پندارند. افلاطون با این تمثیل می‌گوید آنچه در روزمره حقیقت می‌دانیم شاید فقط سایه‌ای از حقیقت باشد و فلسفه یعنی شجاعت بیرون آمدن از این غار. «ضیافت» نیز از دیگر آثار مهم افلاطون است که در قالب گفت‌وگویی میان چند شخصیت، به پرسش‌هایی درباره ماهیت عشق، زیبایی و معنای آن‌ها می‌پردازد.
