بستن
شریدان لی فانو نویسنده و روزنامه‌نگار ایرلندی و از چهره‌های مهم ادبیات گوتیک و داستان‌های ماورایی در قرن نوزدهم بود. او در آثارش ترس را فقط به حضور ارواح و موجودات فراطبیعی محدود نمی‌کرد و با تمرکز بر اضطراب، ذهن و تردید شخصیت‌ها، به شکل‌گیری وحشت روان‌شناختی در ادبیات کمک کرد. مجموعه‌ی در شیشه‌ای تاریک (In a Glass Darkly)، که در سال ۱۸۷۲ منتشر شد، از مهم‌ترین آثار اوست.
کارمیلا، که یکی از داستان‌های این مجموعه است، از آثار شاخص ادبیات خون‌آشامی به شمار می‌رود. داستان درباره‌ی لورا، دختر جوانی است که در قلعه‌ای دورافتاده با زنی مرموز و اغواگر به نام کارمیلا آشنا می‌شود؛ رابطه‌ای که به‌تدریج از دوستی به دلبستگی‌ای شدید، رازآلود و تهدیدکننده تبدیل می‌شود. لی فانو با پنهان نگه‌داشتن هویت واقعی کارمیلا و ساختن فضایی مبهم و روان‌شناختی، یکی از مهم‌ترین الگوهای داستان خون‌آشامی مدرن را شکل داد؛ اثری که بعدها بر دراکولای برام استوکر نیز تأثیر گذاشت.
