کارمیلا

رمان «کارمیلا» نوشته جوزف توماس شریدان لو فانو، نویسنده ایرلندی در سال ۱۸۶۴ بود که موجب تولد ژانر وحشت در ادبیات و بعدها در سینما شد. کارمیلا نام یکی از شخصیت‌های خون آشام ادبیات است. این شخصیت بر خلاف دراکولا، یک زن است و البته رمان «دراکولا» نوشته برام استوکر بعد از «کارمیلا» نوشته و منتشر شد؛ به همین دلیل برخی عقیده دارند که استوکر در نوشتن «دراکولا» از لی فانو تاثیر گرفته است. «کارمیلا» با استفاده از برخی پدیده‌های ماوراءالطبیعه و بهره‌گیری هوشمندانه از خرافه‌های مردم انگلستان و اروپا نوشته شده است.

کارمیلا اشراف زاده‌ای نفرین شده است که به خون‌آشامی اشتغال دارد. او ظاهر یک دختر جوان زیبا را دارد که زیبایی و معصومیتش، جذاب و گیراست. دندان‌های نیش او نه به اندازه‌ای که خیلی مشهود باشند، اما تا حد مشخصی تیز هستند تا نیمه شب بتواند آن‌ها را در سینه قربانی فرو برده و از خونش تغذیه کند.

کارمیلا گاهی به طور ناگهانی غیب شده و بعد از مدتی مانند یک نیمروز یا یک روز، دوباره در محل غیب شدنش، رویت می‌شود. او با شنیدن حرف‌های مذهبی یا سرودهای کلیسایی رو ترش می‌کند و خواستار ترک محل می‌شود. کارمیلا برای جذب قربانی، مدت‌ها زمان صرف می‌کند تا به او نزدیک شود و محبت زیادی را خرج او می‌کند. این محبت دیوانه‌وار و بسیار شدید است…