- ادبیات آرژانتین
- ادبیات آلمان
- ادبیات آمریکای لاتین
- ادبیات اتریش
- ادبیات اسپانیا
- ادبیات استرالیا
- ادبیات افغانستان
- ادبیات امریکا
- ادبیات انگلیس
- ادبیات ایتالیا
- ادبیات ایران
- ادبیات ایرلند
- ادبیات برزیل
- ادبیات پرو
- ادبیات ترکیه
- ادبیات چک
- ادبیات روسیه
- ادبیات ژاپن
- ادبیات سوریه
- ادبیات شیلی
- ادبیات صربستان
- ادبیات فرانسه
- ادبیات کانادا
- ادبیات کرهی جنوبی
- ادبیات کرواسی
- ادبیات لهستان
- ادبیات نروژ
- ادبیات یونان
«میگویند فلاکتهای جنگ _به لطف تلویزیون _ به ابتذالی شبانگاهی تنزل پیدا کردهاند. از بس در تصاویری غرق شدهایم که زمانی از دیدنشان جا میخوردیم و منزجر میشدیم حالا دیگر چیزی از حس همدلی باقی نمانده و به سوی رخوت و بیحسی پیش میرویم. ولی واقعاً چه خواستهای مطرح است؟ هیچ شورایی از نگهبانان نمیشود تشکیل داد تا هولناکیها را جیرهبندی کند و قابلیتش را در شوکه کردن ما تازه نگه دارد. و مسلماً خود این هولناکیها هم فروکش نخواهد کرد.»
سانتاگ بیستوپنج سال بعد از کتاب کلاسیکش دربارهی عکاسی، به موضوع بازنمایی تصویری جنگ و خشونت در فرهنگ معاصر باز میگردد و ما را به تأملی عمیقتر دربارهی تأثیر و معنای این تصاویر در دنیای امروز فرا میخواند.
