صلحی که همه صلحها را بر باد داد روایتی است از وقایعی که به فروپاشی امپراتوری عثمانی در طول جنگ جهانی اول انجامید و مایهٔ تغییر اساسی در خاورمیانه شد و، بنا به عقیدهی نویسنده، به شروع جنگی دامن زد که همچنان ادامه دارد. این کتاب تنها به نقش اروپا در خاورمیانه نمیپردازد، بلکه تأثیر این دگرگونی در خود اروپا را نیز دربرمیگیرد. گاه خواننده را با خود به دل بیابانهای شبه جزیرهٔ عربستان میبرد و با ماجراجوییهای لارنس همگام میکند و گاه از اختلافات و مناقشات دولتمردان اروپایی در پایتخت ها یشان پرده برمیدارد. میتوان تاریخی را که این کتاب بدان پرداخته سِفر پیدایش قرن بیستم و خاورمیانهی امروزی دانست.
دیوید فرامکین، نویسنده و مورخ و حقوقدان برجسته، در سال ۱۹۳۲ در امریکا متولد شد. فرامکین تاکنون هفت کتاب نوشته است، اما شهرت او بیش از همه برای نوشتن کتاب تحسینشدهای است به نام صلحی که همهی صلحها را بر باد داد که آن را در سال ۱۹۸۹ نوشت و نامزد جایزهی پولیتزر هم شد. فرامکین تحصیلات خود را در دانشکدهی حقوق دانشگاه شیکاگو به پایان رسانده است. او استاد بازنشستهی تاریخ و روابط بینالملل و حقوق در دانشکدهی مطالعات جهان پاردی در دانشگاه بوستون است. فرامکین پیش از آن که به کار تاریخنگاری بپردازد، بهعنوان نماینده و مشاور سیاسی فعالیت میکرد.
این نویسنده با تمرکز بر سال های سرنوشت ساز ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۲، زمانی که همه چیز—حتی اتحادی میان ناسیونالیسم عربی و صهیونیسم—ممکن به نظر می رسید، سولاتی را در این باره مطرح می کند که چه اتفاقاتی می توانست به شکلی متفاوت رقم بخورد و پاسخ هایی را ارائه می دهد درباره ی این که چرا اتفاقات به گونه ای که تاریخ نشان می دهد، به وقوع پیوستند. کشمکش کنونی مربوط به سرزمین فلسطین، در این رویدادهای رقم خورده طی ۸۵ سال گذشته ریشه دارند.
