هیچ دوستی به جز کوهستان

هیچ دوستی بجز کوهستان که با نام رفیقی نه مگر کوهستان هم شناخته می‌شود، داستان زیبا و بی‌نظیری است که بهروز بوچانی نوشته است. این داستان که به نوعی شرح‌حال، خاطرات و زندگی‌نامه بوچانی هم به شمار می‌رود، از زندگی او در کمپ پناهندگان جزیره مانوس گفته است. کمپ مانوس، یک کمپ و بازداشتگاهِ مهاجران و پناهندگان در استان مانوس، پاپوآ گینه نو است. این مرکز از سوی گینه نو و به نمایندگی از دولت استرالیا اداره می‌شود. بوچانی شش سال را در این کمپ گذراند. او روزهای سختی را طی کرد و شرح آن‌ها را برای یکی از دوستانش در ایران فرستاد. این دوست که امید توفیقیان نام داشت، این کتاب را منتشر کرد.

هیچ دوستی به جز کوهستان در استرالیا و ایران منتشر شد و به سرعت به چاپ چهاردهم رسید. این اثر را می‌توان مانیفستی در برابر بی‌عدالتی دانست. شرح رنج‌های مردی که به امید داشتن یک زندگی بهتر با قایق و از طریق اندونزی به استرالیا می‌رود، آنچنان خواندنی است که نمی‌توانید آن را برای لحظه‌ای کنار بگذارید.